Hof van Spaland

POËZIEPLEIN GEDICHT VAN DE MAAND TOT NU TOE:

                                                    
                                       

Klik op afbeeldingen.



De dichters van links naar rechts (^):

Mark Boog /Jet H.H. Crielaard / Gerrit Komrij /Olaf Risee /Gerrit Kouwenaar /Attila József /

Joke van Leeuwen / Erwin Vogelezang / Lucebert / Danny Degenaar / Tonnus Oosterhoff /

Peggy Verzett /Ilja Leonard Pfeijffer /Peter Holvoet-Hanssen /Tsead Bruinja /Philip Hoorne /

Jannah Loontjens /Astrid Lampe /Mustafa Stitou /Peter van Lier /Anne Vegter /Xavier roelens

K. Michel /F. van Dixhoorn / Herlinda Vekemans / roop / Edward van de Vendel / F. Starik /

Alain Delmotte / Han van der Vegt  / Ron Elshout / Chrétien Breukers  / Ingmar Heytze  /

Hélène Gelens  / Nachoem M. Wijnberg / Menno Wigman  / Sylvie Marie / Ted van Lieshout /

Benne van der Velde / Erik Jan Harmens / Ramsey Nasr  /------ Bundel poëziepleinposters.


Zie voor meer info posters en dichters / kunstenaars archief Poëzieplein

Patientline (taking care of communication)

geen licht
zal
onder schaduw liggen

zegt de dichter

wel dat biggen om een trogje voer knorren
en ook dat boomkruinen de zon ver sloffen

ik schaduw doem
om noodzaak in het licht
zo ook zegt de dichter

maanrakke regeltjes met teugels
op de nok van het dak de wereld

veel schaduw op bed lijdt
aan gebrekkig speenlicht
jaja nog steeds de dichter

en ook dat iedereen mij
de dichter adem vraagt

zeker als de maan te zon
nostalgische techniek op
een driezitsbank verlangt

die druk dat witten
dat witten die druk

zegt ook nog de dichter

en doet een plukje lucht bij kop en kont 




(Uit de ooit online te plaatsen tweede bundel 'Zeefsop met recht van overpad')    

Vandaag

in Schiedam dit dus.

'honey!'

SAGE                                    'honey!'                                      2009





Acryl op doek / 30 x 40 cm

Brief (80) uit Schiedam

Geachte,

Nog maar eens een briefje want zoals eerder gezegd willen er
minstens duizend gedeeld door tien geschreven om 't bestaan
door mij verleefd in letters te gooien ter verhoog van u en allen
die nog nader tot deze brieven komen ooit. Wat dat betreft zou
ik voor het puur dus heus wel een wijle God willen zijn ware het
niet dat zulks een abstractje zoals overbekend in hogere sferen
verwijlt zonder daarbij zich feitbaar te kunnen maken dan alleen
in de idee onder het schedeldakje van menig persoon waar het
zich vreemd genoeg altijd wel, ja zelfs tot heden toe, een dring-
end beleefplaatsje heeft weten te veroveren. Maar eh, dit even
terzijde van het natuurlijk in dit 80e briefverband niet over God
te gaan hebben. Het reële bestaan, dat is beter aan de orde nu.

Want wat vond ik een tijdje geleden in mijn mailbox?

De mooie aankondiging dat ik heus, via een nieuwe campagne
in Nederland, zowaar twee ledfietslampjes heb te bekomen. En
geheel en al gratis! En ook dat mijn vriend of kennis (hoe in al-
le lednaam weten ze helemaal welke mijn vriend en kennis is)
de gratis lampjes al heeft aangevraagd zodat die dus binnenkort
veilig MET L-verlichting door het verkeer rijdt, daarmee toch een
boete van tenminste 35,- euro voorkomend. 

Nu ja, tot ik het maar weet! Dat van die vriend en kennis.

Maar Veilig?

De oude gloeilampjes aan mijn voormalige fietsen, zo meen ik me
te herinneren, hoefden zelden vervangen. Toegegeven, deze oud-
fietsen woonden hooguit een jaar of twee bij me, daarna sprongen
ze heus zonder mijn toestemming meestal over op een andere ei-
genaar dus daar kan eerlijkheidshalve dat zelden verwisselen ook
in gelegen hebben. Maar dan toch, veilig? Wellicht mag de fietser
op deze zo bijzondere wijze van overtuigen gedegradeerd tot een
halfwatlichtje dat nodig ledlicht behoeft? Want buiten de wat lang-
ere levensduur van die ledlichtjes wil er alleen nog het voordeel
zijn van zuinig gebruik van energie. Dat klinkt heel mooi, maar
wat heb je daar als fietser in alle nacht van de wereld aan? Hoef
je als trapspecialist minder hard te trappen met dat gratis ledlicht?
Gaat de fiets als vanzelf in het ledverlichte donker voort? Is er iets
anders wonderlijks aan die lampkes waarvan al de veiligheid met
enorme sprongen je geluk vooruithelpen zodat je als fietser niet
meer in het onveilige wordt gestort zoals daar bij voorbeeld is het
zo erge aangereden worden? Is het wellicht zulk een goddelijk licht
dat het 't fietsen maakt tot een veilig moedergeborgen wiegelied-
ritje met uitkomst van geen erge griezel maar fijn wat speen? Of
wijst het leddende licht je naar alle veilige voordelen niet in deze
wegende wereld nog zo zonder ledschijnsel? Want het enige voor-
deel dat ik vooralsnog uit deze aanbieding kan peuren is dat je er
zowaar twee gratis bekomen kan. Ook het argument dat veilig een
boete voorkomt ligt me wat krakkemikkig in de oren, want is het
nu veilig om het veilig of is het gewoon veilig om het niet krijgen
van een boete? Om over de informatie, zoals ik al zei, van vriend
en kennis waarover die ledlampse mensen beschikken maar even
weer niet te zwijgen want waar haalt men de oplichtende moed van-
daan zulks te verklaren? Zijn ze wellicht helemaal van hun lichtje
geflikkerd daar in die ledlampse wereld waar ze naar het zich laat
aanzien maar lekker makkelijk denken dat ze al het licht van de
wereld kunnen verbeteren naar veilig door even de privacy van mijn
vriend of kennis rap op mijn stoepje te leggen? Het is verdomme
met dat wonderlijke ledlicht al net als met die KPN reclamedingetjes
die onbedaard gericht aan een dode zich maar blijven plempen in
mijn mailbox, want zie hup even vrolijk vandaag maar weer eens
hoe de al bijna vijftien jaar dode mevrouw Streng zich in haar reeds
jaren grafloze bestaantje, want lang al geruimd (zie zowaar even
deze brief), fijn mag gaan bezighouden met de Valentijnse liefde:

	Voor mevrouw Streng Bekijk de Valentijns Er is post nu ook online! Met liefde voor u gemaakt. Win een Valentijn champagneontbijt Maaltijden voor uw mobieltje Romantische cadeaus Win een viparrangement voor de musical JOSEPH! Stuur een supergrote valentijnskaart met onze Kaartenservice en maak kans op één van de twintig viparrangementen voor twee personen! Bekijk bovendien in de online Er is post het filmpje over de musical JOSEPH.

Werkelijk van een goddelijke schoonheid niet? Als dode dan wel geen
graf meer hebben, maar toch via de KPN de liefde kunnen verspreiden
of ontvangen. Ze hebben vast ook lang al veel ledlicht daar bij de KPN,
want zie toch eens onder het knopje "lees meer" wat een dode heus
nog allemaal kan doen met (in dit geval) haar dakloze skeletje. Ha,
de wereld gaat dood gewoon voor je door mag je de KPN geloven. Er
is dus heus alle hoop in het KPN-se "sure we can" nog voor mevrouw
Streng, geruimd en wel.

   

Gedichtendag gaf de eerste stadsdichter van Schiedam en...

De dag waarop aan de poëtische lunch wel 26
mensen aanzaten die van de lunch en ook wel
van de door Bram Uil  en Werner Spaland voor-
gedragen poëzie heus genoten, de dag waarop
zowaar Ron Elshout als de eerste stadsdichter
van Schiedam werd geïnstalleerd op de in het
kader van de gedichtendag jaarlijks terugkeren-
de poëzieavond georganiseerd door Bibliotheek
Waterweg en SAGE , de dag ook waarop de
kersverse stadsdichter tot vreugde van het
toegestroomde Schiedamse publiek alsook tot
vreugde van de wethouder zijn eerste stads-
gedichten voorlas, de dag zeker ook waarop
Jaap Robben een spetterend optreden verzorg-
de diezelfde avond waarvan het publiek heel
vrolijk werd en er graag de bundel "Zullen we
een bos beginnen" van ging kopen, overigens,
ook van de allereerste stadsdichter werd heel
graag o.a. de bundel "Naglans" gekocht, de
dag kortom waarop Schiedam zich in de poë-
zie wentelde als een o zo volwaardige stads-
dichtersstad. En zie, de eerste stadsgedichten
vindt u hier.

En ha, tot hun verrassing schreef de kersverse
stadsdichter ook voor SAGE een heel gedicht:

Verbeelde taal, vertaald beeld

                                    Voor SAGE, van tweeën een

Hier legde iemand
(twee iemanden)
het alfabet in bed
om het later wakker
te kunnen kussen,

spijkerde letters aan de muur
(zij vallen eraf,
worden opgeraapt,
opgeplakt, vastgestikt,
intussen deed een wees de was),

stuurde een ansichtkaart - en
een archetype het dak op,

verschalkte een plankje,
de wei in een melkfles
(of andersom?),

reikte van de aarde naar de hemel,
sprong van de hemel op aarde,
legde de wereld uit,

spelde de muis in kaas, vatte
Jan Hanlo in een baksteen
(maar zijn ziel is een musje),

vertaalde en onthoofde de dichter.

Waar is zijn hoofd? Kijk,
Dáár, onder de letters!



Zie verder hier over instal. stadsdichter

Of hoor hier

En lees hier

 
Ps: De links in het gedicht voor SAGE zijn door mij, WS, geplaatst.

Ps2: En er volgt vast nog wel een filmpje van de avond.

Gedichtendag

De dag waarop er in Schiedam door SAGE
een poëzielunchpauze zal georganiseerd
op de lokatie waar ook het welbekende
poëzieplein een maand lang met tentoon-
gestelde posters zich mag manifesteren.
Een dag waarop in de bibliotheek de aller-
allerallereerste stadsdichter van Schiedam
zal worden benoemd door de wethouder
van cultuur en waarbij de kersverse stads-
dichter zijn eerste stadsgedicht zal voor-
dragen nadat hij de door SAGE ontworpen
stadsdichtersketen omgehangen heeft ge-
kregen door dezelfde wethouder. Een dag
dus waarop er krakveel aan poëzie gebeurt
in Schiedam. Een dag waarop er dus heus
ook oerendveel aan poëzie zal gebeuren in
het hele hele land. Kortom zo'n dag waarin
men heel en wel in fiks veel gedichten zal
kunnen mogen moeten wonen.

Gemeentebericht

de maat van alle dingen in de koelkast vers de kip krantpapier
geen huiduitslag geplande haren jonge mensen kloek op zoek
geld tot vrucht roerbakkookpan snel machinebrood magerpap
om dun een riempje voor het snoeren duiven die aan randen
graag hun deuntjes koeren reservewiel zowaar in blikjesdroom
gras met grage wil tot groeien fijn bescheurde grap een hand
gevuld met pot en vingerplant een raam op wereldkijk van nee
machien naar ja machien om nietmachien kleurtjes op gewilde
lippen kwieke vleugelkruisjes om de lek een pen die van liefde
graag wil spreken papier al heerlijk vol van wit beaamt 't leven
hip aan talen ook de vuilniszak mooi gevuld met man en muis
en alles wat niet wilde stroken in het hedens hoofd gedachten
over heerlijk veel plezier aan te lengen met wat zee een dinge-
tje van zeker mooi er schijnt zelfs op gelopen een mus die tjilpt
een hond die blaft een koe die loeit de mens die zegels doet
verfleuren op alle brief naar ieder lief die snavelgaaf zal fluiten
de gekste pan graagt eierkoek naar echt wel veel ja soms wel
naar honderdduizend kilometer heerlijk lekker levenslang want

de dagen

ze duren soms een beetje bang

Tafelbeelden (23)

SAGE                                  messenger                                   2009



Tafelbeelden 1 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 -

                   17 - 18 - 19 - 20 - 21 -  22 -

Filmpje opening tento poëzieplein met voordracht F. Starik

Schiedam / stadsdichter!

Op de Nationale Gedichtendag wil het zover zijn!

Schiedam bekomt dan toch nog haar stadsdichter!

Een commissie van wijze vrouwen en mannen heb-
ben na rijp beraad een kandidaat aanbevolen (nog
even geen democratisch gedoe bij deze eerste aan-
stelling zo besloot men) aan de organisatie die het
stadsdichterschap zal sturen en begeleiden en die
aanbeveling is tot allervreugde van deze commissie
overgenomen zodat de stad Schiedam zich vanaf 28
januari 2010 in het schone bezit mag weten van een
allerallereerste Stadsdichter.

Op de poëzieavond die ieder jaar in het kader van
gedichtendag door de bibliotheek Waterweg georga-
niseerd wordt zal deze EERSTE stadsdichter van Schie-
dam geïnstalleerd worden door de wethouder van cul-
tuur en zal de kersverse stadsdichter zijn eerste stads-
gedicht ten gehore brengen waarna er in rijkelijke mate
champagne zal vloeien om dit wat late maar uiteindelijk
toch heugelijke feit ten volle op z'n 'Schiedams' te vier-
en.

Wie het zal worden?

Ha, dat wordt dus bekend gemaakt op de avond zelf.

Zaterdag!

16 januari t/m 13 februari 2010

S-Town Labs
Hoogstraat 94 - 96, Schiedam
Open donderdag t/m zaterdag van 12.00 tot 17.00 uur
en tijdens activiteiten (zie programma)

Opening zaterdag 16 januari 2010 met voordracht door F. Starik.

Van mei 2006 t/m januari 2010 presenteerde SAGE iedere maand een nieuwe poëzieplein-poster die op verschillende locaties in Schiedam en Vlaardingen te zien was. November 2009 verschenen deze posters in een bundel (Uitgeverij Artemis BV. ISBN 9789059810297) en van 16 januari t/m 13 februari 2010, zijn als afsluiting van het project, alle posters omringt door een poëtisch activiteitenprogramma te zien in S-Town Labs.

Programma

Doorlopend
Prikbord          Iedereen wordt uitgenodigd om een eigen gedicht in de tentoonstelling te hangen.
Leestafel         Maak kennis met de andere gedichten van de poëziepleindichters door te 
                      lezen in de uitgebreide collectie dichtbundels.
Schrijftafel       Schrijf hier zelf een gedicht en hang het op het poëziepleinprikbord.

Activiteiten
zaterdag 16 januari             Opening met voordracht door F. Starik
16.00 uur

donderdag 21 januari           Beeldprojectie - Frans Huisman
19.00 - 21.00 uur

donderdag 28 januari           Gedichtendag - Lunchpauzepoëzie, m.m.v. Yvon Koopman en 
12.00 - 14.00 uur                 Bram Uil. Tussen 12 en 14 uur kunt u aanschuiven vooreen lekkere
                                          lunch met poëtische intermezzo’s.
                                          kosten € 7,50 p.p. reserveren gewenst.

donderdag 4 februari            Beeldprojectie - Frans Huisman
19.00 - 21.00 uur

zondag 7 februari                Poëziemiddag met voordrachten van Anne Vegter, Erwin Vogelezang   
15.00 - 17.00  uur               en roop.

donderdag 11 februari         Workshop Valentijnsgedichten in woord en beeld, o.l.v.
19.30 - 21.00 uur                Jet H.H. Crielaard. kosten € 2,50 p.p. reserveren gewenst.

Zaterdag 13 februari           Afsluiting met o.a. Open Podium, presentatie workshop en
15.00 - 17.00 uur               verkoop ingelijste posters, m.m.v. Ron Elshout.

Openingstijden donderdag t/m Zaterdag 12.00 - 17.00 uur en tijdens activiteiten.
Opgeven voor de lunch en de workshop en informatie via poezieplein@sage-art.nl

Download hier de flyer (3243.8K)

Deze poëziepleintentoonstelling wordt medemogelijk gemaakt door de gemeente Schiedam, galerie S-Town, stichting CCV, TDS printmaildata, jeneverie ‘t Spul, bibliotheek Waterweg en de deelnemende dichters en kunstenaars.

Brief (79) uit Schiedam

Geachte,

Gelijk maar aanvangen met een vertelling,
want de dag voor kerst toen ik bezig was
een jas te passen (ik dus voor een spiegel
in rondrazende gemoedsbewegingen - want
heus al de dertigste passing - het om mijn
schouders gehangen jasspul uit dringende
behoefte naar een vaste plaats in mijn wereld
aan het kijken was ter voorkoming van mijn
toch al schaarser wordende haren uit te gaan
trekken flink wat kledingstukken van me af
te rukken en in die hoedanigheid al 't Haag-
se buiten in te rennen als rapnodige verlos-
sing uit deze hel die vanaf het passen van
het vijftiende rampexemplaar mijn in eerste
instantie nog vrolijke winkelbeleven steeds
meer was gaan verknallen naar een hitte-
beleving gelijk aan de al genoemde hel)
zag ik zijdelings van de spiegel een vrouw
van net middelbaar naar me kijken met een
blik waarin werkelijk niet meer mengeling
van meewarigheid en verlangen geborgen
had kunnen worden dan het geval was op
dit zo geëigende moment van wanhoop op
het punt staand me, zoals tussenhaaks al
gezegd, wel zo gruwelijk uit de doeken te
gaan doen dat elke jas, hoe erg ook niet
bij mij passend, voor mij het allerallerjuiste
maatkledingstuk had te gaan zijn.

"Veel te groot".

Jawel, dat mompelde de prilmiddelbare vrouw
bescheiden bij haar al naar zongetrokken blik
al verdween ze schielijk naar de buik van de
winkel toen vriendin S nieuwsgierig kwam aan-
gelopen om het tafereel van een andere vrouw
in het geding eens even fiks nader te onder-
zoeken op wel geoorloofd in haar wereld gevuld
met een beetje mij en het fijn gezamelijk doen
van leven waarin te nieuwe blikken tot haar vol-
le overtuiging geheel en al mooi even niet nodig
zijn en ik dus in de uitleg schoot dat de dame in
kwestie alleen maar zei dat dit (dertigste!!!) ex-
emplaar veel en veel te groot was, iets wat zij
zelf, zo zei ik ook nog, al half en half had ge-
constateerd bij het mij aanreiken van het onder-
havige jasding. Echter, de te-groot-woorden van
't inbreekmens werden voor het gemak onder
het welzeggende kopje van onwaardig truuk-
versierspul gerangschikt, waarbij vriendin S een
wat minder groot eenendertigste pasexemplaar
al in haar handen had zodat de reeds opgelopen
hel nu volledig zich ontpopte in mijn toch al zo
loeiende lichaam waarbij wel nog even geweten
moet dat we al jaren en jaren of al de duvel er
mee speelt winkel in winkel uit zijn gesjouwd om
in ieder geval te hebben mogen constateren dat
de maten van het beschermgoed op de een of
andere onverklaarbare wijze altijd wel aan de
krappe kant waren voor mijn postuur en er dus
uiteindelijk vorig jaar een jas is gekocht die bij
nader inzien meer nog aan de krappe kant is
dan we al een beetje hadden kunnen ervaren
tijdens het passen ervan en waarmee maar wil
gezegd dat de situatie hierboven gegeven re-
delijk voorgestoomd was en dus in het geheel
niet uitzonderlijk had die middelbaarvrouw zich
er mogelijk niet in gemengd.

Maar goed, de zo beloofde vertelling nu:

Ford Knox?

Wat een mens in zachte geest op z'n minst
mag veronderstellen is dat een gemeente-
bestuur van dorp of stad er in principe is om
zich in de meeste gevallen gedienstig op te
stellen ten behoeve van de inwoners om de
zaken aangaande leven en dood voor de be-
treffende inwoners zo'n beetje kabbelend tot
een goed einde te brengen via een algemeen
aangenaam te beleven beleid, uitgestippeld
door datzelfde bestuur. Waarlijk niks mis mee
en iedereen tevreden zo was ook mijn tot dan
toe gedachte in een, toegegeven, door eigen
toedoen niet altijd even kabbelend bestaan.

Een tijdje geleden echter mocht ik mij, ter
extra onderbouwing van een bezwaarschrift
tegen een dalduikelend gebeuren, begeven
naar een nog altijd nieuw ogend onderkomen
in het plaatsje S waarin het hele stadsbestuur
zich een aantal jaren terug ogenschijnlijk rijke-
lijk comfortabel heeft genesteld, want als een
hoog en te veel aan lucht wegkapend bouw-
werk zo kon heus met nauwelijks ingespan-
nen blik al direct het onderkomen worden
bestempeld. Voor de gigantische hoofdgevel
waren een aantal enorm lange, ook wel tot
protserigheid neigende witte pilaren geplaatst
waartegen ter afmaking van het geheel zich
in strenge opdracht een heel groot en vooral
leeg plein had neergelegd, als was het er
om de verlatenheid te benadrukken die be-
slist onder de arm meegenomen diende te
worden bij het betreden van deze architec-
tonische compilatie van te fiks paleis met
de dus ietwat opzichtige tikje wubbelwaan in
de gevelgenen. Nu ja, dat gevoel besprong
in ieder geval mij bij het betreden van de
stenen trap die zich passend ferm naar de
voordeur stak. Ene Appie Werpstok zou er
grif voor getekend hebben had hij zich na-
oorlogs nog wat vooroorlogs kunnen uitleven
in al de grootbouw zo straalde het hele be-
stuurspand mij onbeschaamd toe.

Binnen was het niet anders.

Plafonds zo hoog dat ze in het heelal leken
verdwenen. Sommige deuren dik en zo groot
dat ze vreemd genoeg aan knerpende toe-
gangskaken van diep in de aarde kwijnende
kerkers deden denken. Gangen breed als
waren het verkapte zalen. Lampen hemels
als... Nu ja en kortom, de binnenkant was
ongeëvenaard dwingend in harmonie getrouwd
met de buitenkant zo toch was de ervaring bij
binnenkomst.

En portierbewakers, die waren er ook.

Achter een bulkbalie, daar zaten ze, de p-mens-
en. Een balie ook die elke voorzichtig opkomen-
de recalcitrantgedachte al bij voorbaat de kop
indrukte. En mocht er onverhoopt toch nog een
restje... dan kraakten de ingehuurde vleesdeur-
en zo sportschoolbreed dat er een braaf burger-
schap direct terug in de houding sprong tussen
lijflijk verpakte ribben die fiks al bijeen waren ge-
kropen van de ervaring zoveel aan grootsheid te
zijn binnengestapt.

Echter, er was meer.

Ondanks de oproep van de toetsheren om voor
die toetsheren te moeten verschijnen was het de
opgeroepene namelijk niet gegeven zomaar even
vrijelijk door het gebouw te dwalen op zoek naar
de kamer der hooggeplaatsten waar het oordeel
zou worden geveld. Iedere tegen te komen deur
moest met een door de ingehuurde vleesdeuren
geleverd pasje geopend worden om de zo waarlijk
eigentijdse Droomduik van bestuursdom ook maar
te mogen binnennaderen.

Zeven waren het er!

Braaf van overweldiging achter de pas aanschuifel-
end nam ik ze, de deuren. Om vervolgens mijn
bezwaarschrift tegen de boven al genoemde diep-
daling in niet minder dan tien minuten te zien ver-
schrompelen naar niets onder de handen van de
zeer aanwezig zijnde potentaterende toetsheren.
En dat uiteraard in een kamer lekker helemaal
opgewarmd naar zeer indrukwekkend écht wel
mooi. Ja, rap klaar waren ze, de heren, met hun
toetsje op mijn bezwaar. Ook mocht ik tevreden
zijn, aldus de zo uitverkoren kamerkoningen met
toefjes hogevluchtlucht in de pronkborstjes onder
unipak.

Een leeg plein beschoend, opgeslokt door een
gebouw met spiersculptures, een flink aantal
deuren ontsleuteld en wonderbaarlijk snel weer
bij de bulkbalie met lege handen, dat was het
resultaat van mijn bezwaarinitiatief. Precies 25
minuten had het geduurd de hele sessie, 10
minuten onderhoud en een kwartier voor in en
uit.

Het pasje heb ik, ondanks de zeer nadrukke-
lijke inlever-eis van de vleselijke huurdeuren,
gehouden bij het verlaten van het gebouw, ha
danig brandend in mijn jaszak hing het, de
stoffen ruimte ervan vullend als was het dat
net betreden bewaakte té onderkomen van het
stadsbestuur.

Een zee van plein trad mij een ogenblik later
voor de tweede maal leeg tegemoet, de sidde-
ring uit mijn lijf vangend als was het de prijs
voor een bijzondere overwinning wel rap nog
even te bedenken op weg naar mijn pipsklein
huiske.

Ps, geachte: zie HIER voor een tegenwereld.

Nieuw gedicht site Tonnus Oosterhoff

Van de site www.tonnusoosterhoff.nl is verdwenen het gedicht 'Vlug klaar'. Verschenen is 'Toch doen'.

Poging tot

SAGE                         Poging tot poëzie 1001                           2010



   

Detail



Dit werk is o.a. vanaf vrijdag 8 januari hier te zien

PJ Roggeband, Jet H.H. Crielaard en SAGE

 

van A tot Z & verder

een tentoonstelling van beeld en woord met:

PJ Roggeband

Jet H.H. Crielaard

SAGE - Saskia van Herwijnen & Gerrit van Schuppen -

Het Mobiele Mini Museum (MMM)

en

werk van deelnemers aan de cursus kinderboeken maken
(docent Jet H.H. Crielaard) alsook van de kinderen van de
cursus Kunst op woensdag (docent Saskia van Herwijnen)

Opening vrijdag 8 januari 2010 om 19.30 uur

Tijdens de opening zullen jet H.H. Crielaard en Saskia van Herwijnen
enkele gedichten voordragen.

De tentoonstelling loopt van 8 t/m 23 januari 2010

Hollandia Galerie
woensdag van 10.00 tot 17.00 uur
donderdag van 13.00 tot 17.30 uur en van 18.30 tot 21.00 uur
vrijdag van 13.00 tot 17.00 uur en zaterdag van 10.00 tot 13.00 uur
Oosthavenkade 42      3134 NW Vlaardingen 
T 010 4348685 - kunstuitleen@devrijeacademie.nl

Poëzieplein gedicht van de maand januari 2010

In deze eerste maand van het nieuwe jaar staat op de LAATSTE poster ter afsluiting van
deze serie het gedicht 'da capo' van de Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr. Het gedicht
is afkomstig uit de bundel 'Tussen lelie en waterstofbom', De Bezige Bij, 2009. Het schil-
derij 'da capo' is naar aanleiding van het gedicht en op verzoek van de dichter gemaakt
door Solko Schalm. De lay-out is verzorgd door Theo Rooden.

Inmiddels is er eind november 2009, het zal u wellicht niet ontgaan zijn, al wel een bundel
met alle posters verschenen. De bundel is uiteraard te bestellen bij de betere boekhandel
of bij uitgevijartemis@tds.nu ISBN 9789059810297 







Voor meer zie: Poëzieplein.

Mede mogelijk gemaakt door TDS printmaildata. 

Organisatie: SAGE.

Eva...

   
SAGE                                                  Eva retourneert de appel                                                 2009





Acryl over kaarsvet op doek / 30 x 40 cm      

Brief (78) uit Schiedam

Geachte,

Zie nu toch dit bericht:

Voor mevrouw Streng

Een echte vriend stuurt u een echte kaart! Verstuur uw nieuwjaarskaart gemakkelijk via onze Kaartenservice.

Kies een kaart uit de collectie of gebruik uw eigen foto

Wilt u niet langer geabonneerd zijn op e-mail van TNT Post? Klik dan hier.

---

Nogmaals doet TNT post mijn hoofd in een verbazingsgebied belanden
met bovenstaand bericht in mijn mailbox, opnieuw geadresseerd aan
iemand waarvan ik toevallig weet dat ze al menig jaartje niet meer tot
de levenden behoort (zie voor de geschiedenis van leven en dood van
geadresseerde de link van hierboven), of preciezer gesteld, zelfs een
fiks aantal jaartjes ook al niet meer behoort tot het o zo stille leger van
grafbewoners daar het gat waarin de geadresseerde was gelegen maar
voor de luttele duur van tien jaar gehuurd was en inmiddels keurig is
geruimd zodat zelfs bovenstaand bericht niet doorgestuurd zal kunnen
worden naar het Strenggat onder tegel nr zoveel zou ik dat als braaf-
doende burger willen om daarna dan natuurlijk in levende vrolijkheid een
kaartje via de kaartenservice van TNT post te kunnen ontvangen uit het
dodenrijk. Helaas dus, want grafdakloos als mevrouw Streng is geraakt
zal er geen touw meer aan haar derde bestaan vast te knopen zijn en
blijf ik mooi verstoken van elk doodsteken hoopvol gegeven in dit TNT
bericht.

Een sure we can service van helemaal niks dus eigenlijk dat kaartenstuur-
gedoe van die TNT post. Al blijven de doden op die manier wel een soort
van in leven. Ook zonder grafadres. En dat is dan wel ff een overschone
gedachte aan het eind van dit jaar ook al had ik zo'n fotokaart uit het te
derde bestaan van mevrouw Streng best graag willen ontvangen.


Ps: Vindt de koninging vast ook niet fijn, zo'n postmortdigitalige fotokaart.

Grote show

eerste kusjes uitrijpen
in de nek van gaarne

droom

snel terug naar Nijntje want
plinkplonktraan met kuiten

vanuit de hemel ziet een legioen engelen op
weet echter van de prins geen kwaad in God
draagt dertien Tabernakels waarmee op dein
wordt gegaan als ware het een gaan van kiet

indoorsport

survivalparcours met 70 x 7 meter zindernissen
en elf kleine stappen in het rond over waterolie
wel raar van God dat Hij dit zowaar eist want al
Zijne engelen ze blijken sowieso voor eeuwig te

geen vraag ook wordt

kijk

een molen in een veelvloed van meeldraden
bloembergje ervoor want wieken is al genoeg

en ook zon dat Nijntje geen weet heeft



(Uit de ooit online te plaatsen tweede gratis bundel 'Zeefsop met recht van overpad')

Universeel kerstverhaal

SAGE  /  2009

X naar het domein van x

Zes lijsters in de cockpit van een vliegtuig
De haan kukelde van jaloezie
Maar de bloemen in het veld bleven staan

Een kilometer verderop
Ontstond een molshoop

Ook was op de maan
Sinds de maanlanding
vanalles in stilte gehuld

De lijsters wilden er geen boodschap
Aan hebben het vliegtuig vloog hoog

Ergens in een huis
Lag een doodzieke
Die gilde het doodzieke niet hebben

Een stekker in het stopcontact elektrisch
Gevuld dacht er het zijne van
En blies dit uit via de radio maar niemand

Er voer een schip voorbij
Buikvol heb van de wereld
Het water droeg de daden

Een groen vlak op een muur
Speelde voor weiland
Koeien hielden zich wijselijk

Een onweersbui wil nu gewenst zijn
Een onweersbui die het moet doen

't Vliegtuig met de zes lijsters daalde
De aarde stokte niet eens op haar as


(Uit de ooit online te plaatsen tweede gratis bundel 'Zeefsop met recht van overpad')

Poëzie.

gedicht                              
              




SAGE / 2009 / Acryl, bestek op doek, 30 x 40 cm

Brief (77) uit Schiedam

Geachte,

Het is weer bijna tijd het kerstfeest te mogen
ondergaan, u weet wel, dat feest van alle licht
en bezinning waarbij ook ik me gelukkig mag
prijzen me een gegadigde te noemen 't feest
te mogen meebeleven. Echter, dit jaar ga ik
dat op een wat andere, maar wel nog gepaste
wijze doen middels een vers met alle schrijf-
trek vandaag rap in me gegroeid om het aan
u en wellicht wat later aan al de wereld aan te
bieden. Wel moet erbij gezegd dat een fikse
slok jenever (Ketel 1 uiteraard) of anderszins
de vermoedelijk nodige basis heeft te leggen
om het vers, straks te geven, met de meest
flexiebele bottende emo's te behappen als
ware het een suikerzoet boomkransje onver-
holen licht weg te happen van een groen be-
doelde tak te snel op sterven na dood ge-
gaan zodat er na de leesdaad geen zonde-
besef hoeft te worden ontwikkeld. Ha heus,
nergens voor nodig! En dan, alle zonde van
alle mens is toch zeker heel liefdadig tot in
lengte van jaren overgenomen door dat zo
bijzondere kindje dat tijdens bovengenoemd
feestje schijnt geboren en dat later aan een
kruis daarvoor is gespijkerd en wel op zulk
een gruwelijke bloedsappige manier dat er
nu, na zo'n tweeduizend jaar, nog, al lijkt
het onwaarschijnlijk, fiks over gebept wordt
in de vele kringen die de mens zich maar
kan bedenken en waarvan u en ik...

Nu ja, geachte, gewoon even vlotlezig consu-
meren moet u dit zo vers geschreven versje:

Boompje met aanstoei of zo

kabouter Prop zat
in het slop hij dacht alleen
aan grote dingen het water was
dan wel vol sop maar in zijn kleine bad
bleef de wereld gewoon maar mededingen

hoe hij ook wilde zelfs al maakte hij wat plas zo
naast zijn bad zijn hele levensbubs bleef niet meer
dan wat miniem gespat geheel en al ook zonder klater
of gewoon wat in een lied vol smart over al die gore tuinen
zingen door alle mensen waarin hij werd geacht te blijven staan

ontdaan stapte hij dus uit zijn bad groef buiten een gaatje in het gras
tussen de perken door hem jarenlang tot bloei gebracht nam toen een duik
belandde met zijn muts tot aan de bodem waarin de punt bleef staan waar ook
zijn korte beentjes boven de gaatjesrand een wijle zoolden naar plots onvermogen

en ach en wee
en ach en wee

kabouter Prop

helaas hij is niet meer
geen grote dingen nog zal
hij beogen zodat aldus de dichter
van dit vers verplicht zowaar te denken is
wat nog de lezer aan geniaals te zullen zogen

goed, goed

er wil dan heel wel dat klimaathypeje zijn
en wat schepjes oorlog, of ene Binny L. die
nog steeds niet is gepakt, reli-oprispingen
die tegen te weerwil in weer vrolijk in aller-
lei schedels puffen, machtsvierinkjes die
op de aardbol wereld als eeuwig nog steeds
aan alle kanten rommelen naar een donders
leuk new gamepje om het leven blijvend te
voeden met leven, het watermanagement
waarmee ons Willem zich wat onledig houdt
tussen het strikt gehoor geven aan Maxima's
wensen die heus al de wateren van de wereld
wel wil bevaren maar zich het kopje niet wil
breken over de schoonheid van het water dan
alleen die schoonheid aan de oppervlakte er-
van, onze minister president JP die aan het
endje van ons Latijn namens alle dolgehouden
hoop toch nog groeit naar een heel balkje
waarop de natie Nederland christelijk mag
drijven, er is dat heerlijke PVVeest dat kek
doorwoekert ter meerdere glorie ons landje
smetvrij te maken van Allahtonen die onze
zuivertonen willen bevlekken door er atonaal
doorheen te ploffen zoals hun leider Geertje
niet nalaat op zijn Blokfluitje ons voor te fluit-
en, er is de mogelijkheid dat Geer en Goor
weer voor lange tijd Geer en Goor gaan spelen
op de verbeeldbuis, ook Jomanda mag heus
nog healings houden als een hedendaagse
moderne Jeanne d'Arc, vechtend tegen het
erge leger van ziektes en aanverwante zaken
die zeker niet zijdelings toch even ook aan
het christelijke balkje van onze minster pre-
sident Jp doen denken, er is de literatuur die
zich eindelijk eens uit het postmoderne aan
het verwoorden gaat en zich deels schijnens
naar het wederkomstige religieuze beweegt
nu het leven zo koud geldelijk gemaakt is de
laatste decennia dat de mystiek erdoor op-
geslokt lijkt, iets wat onze JP ook zo graag
terug wil hebben in ons nog wat na-ebbende
goddeloze landje waarin kerken al een erge-
lijke tijd verworden tot godverlaten verkoop-
bazars met alle zondige gevolgen van dien,
heus ha en zeker, dit alles wil er danig zijn
maar / 't zal de dichter van dit vers zowaar /
gewoon niet helpen / het leed van een ge-
mis zal het voor echt en zeker niet weten
te stelpen / want in dit kabouterwereldje
met die o zo erge zelfmoordenaar van
een kabouter daar / past dus geen enkel
bovenstaand wereldgebaar / daar wil alleen
een fraaie tuin vol met nieuw kaboutergoed
nog helpen.
            

Covered with skin

SAGE                               covered with skin                              2009

Acryl, kaarsvet op doek / 30 x 40 cm

Evolutie? / God?

SAGE                               Evolutie? / God?                                2009




Acryl op doek / 30 x 40 cm

'Schoonheidssalon'

Solko Schalm / Ramsey Nasr

Gisteren (12-12-009) naar de opening geweest
van het nieuwe Atelier/Galerie van Solko Schalm.
Niet in de laatste plaats omdat de Dichter des
Vaderlands het gedicht dat in januari op de laat-
ste poëziepleinposter komt tijdens de opening
zou voorlezen, jawel ook wij, SAGE, zijn niet ge-
speend van een fikse dosis selfkick, waarbij te-
vens het prachtige schilderij, dat Solko Schalm
op vriendelijk verzoek van de Dichter des Vader-
lands Ramsey Nasr bij het gedicht maakte, zou
worden onthuld en ja daarbij ook nog de poster
waarop gedicht en schilderij samen prijken.

Maar wat eerst "niet in de laatste plaats" als oor-
zaak van onze komst naar de ruimte gold ver-
dween, nog voor we de ruimte betraden, als
sneeuw voor de zon toen onze blikken werden
gevangen door een metersgroot schilderij dat
in de etalage van het Atelier / Galerie hangt en
waaraan je niet voorbij kan zonder er even goed
naar te kijken vanwege de enorme wolkenpartijen
op dat schilderij die je direct doen denken aan
een paar negentiende eeuwse schilders (Haagse
school) die daar hun faam, tot in onze tijd voort
durend, voor een groot deel aan te danken heb-
ben en vanwaaruit je kan concluderen dat de
hedendaagse schilder Solko in ieder geval in dit
schilderij (en naar wat even later zou blijken in
meerdere van zijn schilderijen) de klassieke vorm
zich heeft eigengemaakt en die volop hanteert in
het eigen werk, maar dan wel op zeer bijzonder
eigentijdse en vaak ironische wijze gezien de the-
matiek die hij veelal hanteert (snelwegen, razende
auto's et cetera), op zijn site vind je hiervan genoeg
voorbeelden.      

Een enorme drukte was het geval die middag in de
te openen nieuwe ruimte van de schilder waar hij de
weken ervoor hard bezig was geweest om een aan-
zienlijk aantal schilderijen en tekeningen tentoon te
hangen aan de muren opdat elke op die middag toe-
gestroomde persoon ten volle van zijn schildwerwerk
naar eigen keus van wel of niet kon gaan genieten.

De opening werd zoals op de uitnodiging aangekon-
digd gedaan door de Dichter des Vaderlands Ramsey
Nasr, hij begon eerst met het gedicht van de poster
'da capo' om vervolgens dit, wat ons betreft, net als
het vorige ook al puike gedicht voor te dragen op de
hem temperamentvolle wijze dat nog eens een stevig
stukje meer de hoogte in getild werd door zijn acteurs-
ervaring.

Genieten dus!

Er zijn een paar foto's geschoten, echter ze zijn van
een dusdanige strompelkwaliteit dat het de opening
niet geheel en al alle recht doet, maar omdat dit het
enige is wat we hebben doen we er hier dus wel een
paar van plaatsen:

   
Solko doet welkomswoord                 Ramsey leest 'da capo'


   
Ramsey leest mi have een droom     Solko onthult schilderij


    
Het schilderij!                                   Poëziepleinposter januari 2010.


En toen was er...

Maar dat maakten wij niet mee omdat we om dringen-
de redenen helaas en veel te rrrap naar huis moesten.



 

Van zaak Schafthuizen naar nu in Schiedam

"In 1998 stuit een vrouwelijke abonnee van de artotheek in Schiedam
bij het 'doorbladeren' van een diapresentatie op enkele naar kinder-
porno neigende foto's van Joop Schafthuizen, de partner van schrijver
Gerard Reve. De vrouw deed aangifte bij de politie. De artotheek had
het werk, dat dateert uit de jaren zestig, begin jaren zeventig aange-
kocht. De afbeeldingen vormden onderdeel van vijf collages met totaal
circa 100 foto's. 'Het werk werd zelden of nooit uitgeleend'(Leenes, 19-
98).

Volgens krantenberichten waren op enkele collages naakte jongens te
zien die elkaar met de hand bevredigden. Het werk werd in beslag ge-
nomen door Justitie, die het kwalificeerde als kinderporno. In septem-
ber 1999 besliste Justitie dat de vijf collages niet meer in het openbaar
vertoond mogen worden. Joop Schafthuizen doet afstand van de foto-
collages en wordt niet vervolgd (Volkskrant 11-9-1999)."

(Bron: Tijdschrift voor Seksuologie 2001, artikel; Frits Wafelbakker)

Dat was in 1999.

Nu in 2009:



Foto's SAGE, een paar dagen geleden gefotografeerd in de Hoogstraat,
Schiedam.



Tegenwoordig waait er een nieuw vrij windje door Justitie en Schiedam?
Of is er de mogelijkheid dat nog geen Schiedammer m/v een lekker
aanstootje aan het bovenstaande heeft beleefd? Nu ja, dat gaat na dit
stukje dan toch zeker graag wel gebeuren, want ha zag nu toch eens
hoe, en dan ook nog eens heel openbaarlijk en onbeschaamd te koop!
                                                                        

Tafelbeelden (22)

SAGE                                there is more...                                2009




Tafelbeelden 1 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 -

                   17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 

Een door een bezoekster gemaakte film-impressie van presentatie Poëziepleinbundel

Impressie is een klein deel van voor de pauze. Een uitgebreide versie van SAGE volgt heus nog.

Brief (76) uit Schiedam (met foto's bundelmiddag!)

Geachte,

Na een week van opruim en uitvloer weer in staat
wat woorden (uiteraard door en door gebruikte) te
produceren in het kader van toch nog een bericht-
geving over de presentatie van een bundel vol po-
ëziepleinposters als resultaat van heus bijna vier
jaar deze posters in een bijzondere samenwerking
met veel dichters en kunstenaars te hebben mogen
maken. Een samenwerking waaraan door de samen-
stellers ook danig wat plezier beleefd is vanwege de
daarbij bijna altijd prettige ervaring hoe welwillend
er door al de genoemden wilde worden meegewerkt
aan het totstandkomen van een poster. Een welwil-
lendheid die de samenstellers steeds stoutmoediger
deed worden om ook heus de meest gerenomeerde
dichters voor een van de posters te vragen en die,
tot hun verbazing, zonder probleem hun medewerking
toezegden tijdens een persoonlijke ontmoeting of via
een mail. Welnu, het resultaat hiervan is de al weer
een week geleden met succes gepresenteerde bundel.
Want er was, over dat succes even verder gesproken,
een nogal veelkoppige belangstelling voor het poster-
boek op die nogal regenachtige novemberzondag de
29e. In ieder geval werden er een fiks aantal bundels
gekocht door die belangstellenden in de pauze nadat
er een aantal dichters, o.a. middels het voorlezen van
het door henzelf aangeleverde gedicht voor een van
de posters, had opgetreden. Posters die, om de pre-
sentatie totaal te maken, rondom in de twee ruimtes
waren opgehangen en...

Moeizaam, niet geachte, dit eh... verslag. Een geëigen-
de duiding daarvoor is natuurlijk dat iets schrijven over
wat nogal door jezelf is georganiseerd heel vlotjes kan
uitmonden in een genante onderneming waarin de eigen
ballen worden opgepoetst tot aan een belabberde glans
nogal beschamend lijkend op die van oerend foute kerst-
ballen veel te prots opgehangen in een ook al om veel
glans schreeuwend boompje waarvan de dennenaalden
al een uur na de aankoop ervan uit schaamte beginnen
de takken te verlaten zodat na een week de genoemde
oerendfoute ballen de gehele glanstaak op zich moeten
nemen. Iets wat ze eigenlijk ook niet aankunnen al doen
ze in hun verbeten verpletterglans hun best tot in al het
voor mij tot nu toe toch zeker nog altijd ff niet bewezen
hogere (waarbij wel moet gezegd dat het boek waaraan
ik sinds gisteren onderhavig ben geworpen uit heus vrije
wil en dat de fraaie titel "onze lieve vrouwe van de sche-
mering" draagt de twijfel in mij zaait of al het hogere wel
bewezen moet worden, nu ja, eerst maar eens uitlezen,
dat boek).   

Daarom (om die mogelijk genante onderneming) er hier
maar, via de allesomvattende en al gedane opmerking
dat de presentatie nogal tamelijk succesvol was dankzij
de optredende dichters en het toegestroomde publiek,
rap mee gestopt al zal er nog wel wat filmmateriaal over
de middag op deze site worden geplaatst de komende
week (moet nog wat aan gedaan wil het tot een resultaat
worden voldoende de werkelijheid filmisch weer te geven
in zoverre dat filmisch al kan natuurlijk).

Wel al wat foto's van de middag willen er hier geplaatst
om u als trouwe lezer, geachte, niet helemaal met lege
handen te laten staan zo aan het gekapte-bomen-eind
van dit jaargetijde waarin, zoals gezegd, zelfs de kerst-
ballen niet in staat zijn het licht te laten schitteren zoals
eigenlijk bedoeld in deze tijd van hoger licht, een licht
waarvan de schrijver van voornoemd boek met de mooie
titel nogal vol is (waarbij wil vermeld dat dit laatste ge-
concludeerd is uit 't door mij pas voor een kwart gelezen
deel van dat boek), het licht der lichten zeg maar, waar-
voor we allen uiteindelijk zullen buigen lag het aan dat
gegeven schitterlicht zelf.

Eh...

De met alledaags kunstlicht gemaakte foto's nu!:

   
Saskia (SAGE)  / Lieke (uitgeverij)     Jet H.H. Crielaard

   
Danny Degenaar                             Peter van Lier

 
Peter van Lier / hele poëzieplein       Wethouder ontvangt bundel

    
De bundel!                                      Saskia / uitgever Carl Smit
 
    
Ron Elshout leest voorwoord              Benne van der Velde

   
Dirk Vekemans                                Han van der Vegt                              

   
Benne (half), Ron, Han, Dirk, Peter    SAGE houdt poëzieplein overeind

DdV leest Poëziepleinpostergedicht "da capo" bij opening nieuwe Galerie / Atelier

Solko Schalm heeft het genoegen u uit te nodigen voor de feestelijke opening van zijn
nieuwe Galerie / Atelier

Zaterdag 12 december vanaf 16:30 uur

Galerie / Atelier Solko Schalm
Hoogstraat 43a
3011 PE Rotterdam
The Netherlands
www.solokoschalm.nl
(+31) 616464218

Uw bijdrage: een flesje wijn


Programma

Het Atelier zal om 17:00 uur geopend worden door de Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr
met de voordracht van zijn gedicht "da capo"

Daarop zal Solko het schilderij onthullen wat hij naar aanleiding van dit gedicht maakte.

Presentatie van de kunstposter van het Poëzieplein waarop beide werken verenigd zijn.

Coupe de Champagne.



   

Eh...

Michel Snoep                                                                          2009

F. van Dixhoorn in het Frans vertaald

Extra Nieuwsbrief

Geachte mevrouw, heer, Graag brengen wij onder uw aandacht dat kortgeleden bij uitgeverij Le bleu du ciel, een vooraanstaande uitgeverij van hedendaagse poëzie, de vertaling van de drie eerste bundels van F. van Dixhoorn in het Frans is verschenen. Onder de titel séries zijn daarmee de twaalf reeksen, van 'jaagpad' (uit de gelijknamige bundel) tot en met 'molen in de zon' (uit de bundel Takken molenwater) voor het Franse taalgebied beschikbaar. Erik Lindner verzorgde de inleiding, Kim Andringa tekende voor de vertaling. De uitgave werd mede mogelijk gemaakt door een subsidie van NLPVF (Nederlands Literair Productie- en Vertalingenfonds). Wij willen u er op wijzen dat séries in Nederland bij boekhandel de Drvkkery te bestellen is. Graag bieden wij u aan om een exemplaar te leveren; het kost €20,- en met verzendkosten €23,50. Als u dat wilt, kunt u hier bestellen.

Met trots vermeldt SAGE hierbij even dat in de poeziepleinbundel (bij iedere boekhandel te
bestellen voor maar 10 euro, ISBN 9789059810297) een werk staat van F. van Dixhoorn.

Natuurlijk kan het bestellen van de Poëziepleinbundel ook hier: uitgeverijartemis@tds.nu

Getekend

Michel Snoep                  'wegwezen van hier'                           2009

Van dat waarover men wat zeggen kan

een pot pindakaas: wel / niet
een pot pindakaas: wel / niet
een pot pindakaas: wel / niet
een pot pindakaas: wel / niet

weeffout
pal achter de duinen
direct aan zee

ook Jantje
en die pruimen
: NIET

dat is lachen zo'n crisis

een bonbonnière voor iedereen dé
vette vlag op de veelurige werkdag

geluid van ijzer
ook afsnijdsels

dragend sparen we
voor een 'gratis' kip
om wat in de vingers

Evolutie: wellesnietes ~ God: wellesnietes

Nieuw gedicht site Tonnus Oosterhoff.

Van www.tonnusoosterhoff.nl is verdwenen 'Inkijk'. Verschenen is 'Vlug klaar'.

Tafelbeelden (21)

SAGE                                  wolkvanger                                   2009



Tafelbeelden 1 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 -

                   17 - 18 - 19 - 20 - 

 

Vandaag!

Dit dus!!!!


En wel hier:






foto's SAGE                                                                            2009

Poëzieplein gedicht van de maand december 2009

Op deze alweer voorlaatste poster het gedicht "eerste psalm" van
Erik Jan Harmens, het gedicht is afkomstig uit de bundel Gospels
en psalmen, Nijgh & Van Ditmar, 2008. De afbeelding is een bewerk-
te zeefdruk van SAGE.

Op 29 november zal er een bundel Poëzieplein worden gepresenteerd
met alle verschenen posters. De bundel zal vanaf 30 november te koop
zijn bij de boekhandel en is ook te bestellen bij uitgevijartemis@tds.nu. 

Details over de presentatie kunt u hier vinden.




Voor meer zie: Poëzieplein.

Mede mogelijk gemaakt door TDS printmaildata. 

Organisatie: SAGE.

Tafelbeelden (20)

SAGE                                man en paard                                 2009




Tafelbeelden 1 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 -

                   17 - 18 - 19 -

Gras groeit dan wel

maar niet mijn schoenen in

kijken in een huis vol lepels
kijken in een kiesbewustbui
kijken in aangevuld geklooi

en goedkoop bellen noodzaak
een boek is ook nog maar een
letter waard nadat er is betaald

eerst even wat geschiedenis

Hunnebed Willem van Oranje
De televisie Al dat gas / Euro

ooit was het taboe eten weg te gooien

werkstuk voedselvergelijking graag
sommige micro-organismen kraken
voedselvergiftiging braken / diaree

nog meer geschiedenis

een broek van zes jaar oud
een jas van negen jaar oud
en oma's zijn ook al zo oud

ik en een sneeuwbal in mijn hand

mijn fiets slipt over een stapel bladeren
alles hangt aan alles en alles en alles
de sneeuwbal kwam dus nooit echt aan

en ook: gras wil alleen gras zijn als er geen gras op staat

Tafelbeelden (19)

SAGE                 Als het leed maar van een ander is                   2009

Tafelbeelden 1 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 -

                   17 - 18 -                     

Poëziepleinbundel!

Dichters die al toezegden tijdens de presentatie te komen voordragen:

- Han van der Vegt

- Peter van Lier

- Jannah Loontjens

- Ron Elshout

- Dirk Vekemans

- Jet H.H. Crielaard

- roop

- Danny Degenaar

- Benne van der Velde





Meer?

Schiedams gedicht van de maand initiatief krijgt in Rotterdam navolging?

uitnodiging

voor de officiële onthulling van het eerste Gedicht van de Maand

door Bas Kwakman, directeur van Poetry International

Gedicht van de Maand is een nieuw project van Stadsdichter Jana Beranová. In 2010 zal zij iedere maand in boekhandels, bibliotheken en andere openbare gelegenheden een gedicht naar eigen keuze presenteren. Op groot formaat zullen de gedichten te zien zijn in het stadsdichterskastje in het hart van de stad.

Voor deze eerste editie heeft Jana Beranová een nieuw stadsgedicht geschreven. Daarna zal zij het woord geven aan andere dichters.

U bent van harte welkom!

Datum:       woensdag 25 november 2009

Aanvang:    16.00 uur

Plaats:        Coffee Company Eendrachtsplein 2, Rotterdam

www.stadsdichter.rotterdam.nl

Brief (75) uit Schiedam

Geachte,

Een verhaaltje graag wil ik u hier vertellen.
Een verhaaltje genaamd: Zie ginds kwam die...
Een verhaaltje nu eens níet voor brave kinders.

:

De regen stortte en stortte de novembermorgen van de 14e 2009, zo
hevig zelfs dat de bewoners van het plaatsje S, toch aardsoptimisten,
het vandaag nogal te gebeuren jaarlijkse Sinterfeest al zagen verdrink-
en in een plaatselijke zondvloed, ja alles al onder een verpletterende
plas plenswater verdwijnen ten overstaan van heel Nederland. Sintver,
hun stadje zou als een afschuwelijke modderpoel ogen waarin het te
worden feest op een wel heel potsierlijke manier naar een onoverkome-
lijke ramp ging verdwijnen. Werkelijk, de wanhoop na al te bij waren ze,
de bewoners van plaatsje S. Maar of de Heer Zelf Zich ermee was gaan
bemoeien kwam met het aandobberen van de pakjeskuip, uiteraard vol
geblakerde, vreemd uitgedoste knechtjes, gelukkig ook de veelgelief-
de zon mee aangezwalkt als hadden die knechtjes het ding in Spanje
al aan de railing van de kuip geknoopt om toch vooral verzekerd te
zijn niet in dat Nedernatlandje zeer ongewenste spartaans koude bad-
beurten te bekomen, het zou, zoals de bewoners van S ook al vrees-
den, de boel toch onbehoorlijk verstieren. En daar hebben ze in Span-
je al genoeg mee te doen, in hun land worden die vleesbakken tijdens
een vrolijk arenaspel tot aan hun deerlijke doodje toe fors bezig ge-
houden zodat ze veelal waarlijk geen kans krijgen fikse hoorndodende
dingen zich in het gespierde lijf te halen.

Logisch dus dat de knechten rekening gehouden hadden met een
stevig plukje verstiergedoe waarvoor ze de zon een behoorlijke re-
medie dachten. Maar ook een tweepersoons anti-bom-Piet-brigade
was een dag tevoren er al op uitgestuurd. Dit, zo mag heus in alle
kinderliefde worden aangenomen, om een aspect van het huidige
leven het kinderfeestje in te pepernoten, want het mocht de kinder-
en eens ontgaan zijn, zo'n aspect, dat wil natuurlijk even mooi niet;
jongen of meid een beetje peuter moet op een bommetje of wat zijn
voorbereid. Gelukkig, werd er heel geen bom of ander plofmateriaal
gevonden zodat het feest in koelen bloede doorgang kon vinden. Al
werd er tijdens de intocht wel nog iets van een universeel drama aan
alle luie thuisgebleven kijkertjes voorgeschoteld in de vorm van een
(ziele) Piet die, zoals een ieder die in een vreemd land tegen zijn wil
in zich moet bevinden, heimwee had en van de weeromstuit zijn oude
S-baas op een slinkse wijze middels een Schiedamse fluisterboot mee
probeerde te tronen terug naar het thuisland. Gelukkig mislukte dat,
de oude baas kwam plots toch nog uit zijn lethargie en sommeerde su-
biet de zielePiet, tegen toch wel huidig Nederlands gebruik in, rechts-
omkeer te maken zodat zijn feest in Schiedam op het laatste nipper-
tje gered werd. En dat was maar goed ook want 't plaatselijke opper-
burgerblondmeidje stond een griezelwijle toch maar mooi onder haar
voor die dag extra gepofte haren te wachten op de kindervriend, een
wachten waarbij je haar heus, ondanks dat het een idee van de regie
was, bijna wilde zien denken; waar blijft die ouwe lul nu toch, zo wordt
MIJN  hele dag verpest en dat terwijl al weken en weken al de reuzel
van de wereld me langs de burgermeestersdijen stroomt van nerveusi-
teit. Zelfs mijn dochter verbaasde zich erover in een van de plaatselijke
sufferdjes. Iets waarvan ik, uiteraard heimelijk, uit de bol ging en in
die bol maar gelijk ook het feest voor die meid schrapte dit jaar. Per
slot ben ik wel de first lady van dit stadje! Peperhaar zeg, wat denkt
men wel, zulk een antimoederspraak uit mijn nog wat naieve dochter
te lokken. En nou blijkt ook die oude lul nog eens te traag, sta ik me
hier in het oude stadhuis zowaar naar een angstaanjagende grijspruik
te wachten.

Gelukkig voor de arme first lady werd er direct na deze in haar zo gruwe-
lijk rondziedende gedachte op de deur gebonsd als een hemelse verlos-
sing.

Ze snelde er naartoe, naar de grote groene deur alwaarachter ze nu pots-
potdorie die hoofdPiet tijdens het bonzen op de deur 'Wilma!!!!!!!' hoorde
schreeuwen als was ze godverde dat stenentijdperkwijfie van die Fred Flin-
stone. Daar zou ze straks die oude baas, die maar op zich had laten wacht-
en, eens stevig over onderhouden, want het gaf toch zeker geen pas haar
op haar dag ten overstaan van heel het land zo te bejegenen. Het leek
wel of heel de wereld tegen haar opsprong op dat moment daar bij die
deur. Erg genoeg dus! Maar niet voldoende erg, want nu bleek ook nog,
nadat ze deur geopend had en de schreeuwende hoofdpiet in het grijn-
zende gezicht keek, die verdomde mijterdrager er niet te zijn. Moest ze
weer naar binnen om telefonisch dat kinderwrak op te sporen. Terwijl ze
heerlijk direct had willen schitteren buiten op het bordes van het oude
stadhuis. Die verdomde regie ook. Maar ach en voor geen enkel knip-
schaartje vervaard, ze ging er gewoon in alle handigheid nu ietwat his-
torie van haar Schiedam tussendoor frommelen. Iets waar ze bij de
ontvangst van die mijterse man op de kade bijna geen kans toe had
gekregen verdomme. Een beetje jenevermuseum en een Schiedams
molentje door het geheel heendraaien wil nu, zoals ik altijd wel ergens
doe (derde alinea), mooi zijn en zo kan ik toch nog mijn door de ver-
slaggever, die Jeroen, zo onfatsoenlijk afgekapte plicht als burgermeid-
se stadpromoter vervullen voor al die hemelsheerlijke camera's.  Ha, zo
gedacht zo gedaan, want nu kon ze haar televisieperformance wel even
extra laten duren al wist ze dat de directeur van het jenevermuseum en
de molenaar van een van de vijf of zes grootste molens van de wereld
geen flauw idee hadden waar die kindervriendse stafloper zich bevond.

Maar televisieknip nog aan toe, om haar zo heerlijk dik aangroeiende
burgermeidverhaal fluks in te dammen stond daar plots en veel te snel
die mijterse langjurk te paard voor haar oude stadhuis. Moest ze, als
burgermeidje, al het misgegane eigenlijk vergeten maar liep ze even
later, nadat ze een stukje modern Schiedam had gepresenteerd aan
de oude baas in de vorm van rappende kinderen (waarbij ze overigens
nauwelijks de paardman de kans gaf ernaar te luisteren), uit wraak al-
lerhartelijkst zwaaiend (zo lekker puh al de wind uit jurkmans zeilen
nemend) voor die intochter uit het zo laatste zegepraalstukje richting
het podium waarop een moderne plastic tent, als was het een hip a-
sielzoekersopvangding, was geplaatst. Waarlijk een heerlijk fiks po-
dium was het dat op het grote plein voor het nieuwe stadhuis was ge-
bouwd en waarvoor zeker half Nederland tot haar vreugde zich had ver-
zameld om haar en ook die Klaas te kunnen bewonderen. Ze genoot
daar op het verhoog, als burgermeidje, al werd ze en passant, na het
bestijgen van de podiumtrap, wel wat naar de zijkant genegeerd door
die Jeroen toen ze juist wat wilde zeggen, maar dat kon al haar pret ha
niet meer drukken. Eén grote successtorie zo kon wat haar betreft deze
S-dag bestempeld worden. Tevreden zou ze straks die dochter van haar
een flink niet-pakjes-feest kunnen gaan bezorgen, want was dat kind
nogmaals en nog steeds helemaal bedonderd! En heel de stad had het
kunnen lezen in haar plaatselijke sufferdje! Maar ach, heel het land wist
nu wel van haar mooie Schiedam. Waarlijk heel het land zal in de toe-
komst zeker haar plaatsje willen bezoeken. En heel het land is natuurlijk
welkom hier in haar plaatsje.

En zo, geachte, eindigde een voor Schiedam toch nog prachtige dag als
een sprookje waarin veel gebeurde, ook wat even beslist niet gezien had
mogen worden. Maar zeg, een jeneveroor toch zeker die daar nu nog op
let.

Tafelbeelden (18)

SAGE                              covered with skin                                2009




Tafelbeelden 1 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 -

                   17 -      

Een denkbaar gedicht

vuile lakens
ze willen maar
moeilijk in een linnenkast

zo ook rijgt men soms wel elf
hmburgers aan een satéstokje

om daarna

met overtevreden ogen
voldoende leefsop
over de bergen te sleuren

de kop daarbij wel al aan
natte  /  vochtige slopen

te selecteren voor een Indesit WILL 144
want een beetje groothandel richt zich op

onbevlekt wasgoed

heus

Brief (74) uit Schiedam

Geachte,

Na een overdenking vanmorgen (vroeg, heel vroeg)
schreef zich in mij de zin "Ik ben, dus ik drink" als
een wel heel vrolijke vertaling van de overbekende
uitspraak "Cogito ergo sum." Ooit door een beroem-
de filosoof de wereld in geholpen om er nooit meer
uit te verdwijnen. En waaronder de mensheid sinds-
dien behoorlijk gebukt gaat, want denken zal toch
zeker helemaal een mooikamer zijn voor het zijn.
Echter, dat zijn is in nogal wat gradaties te beleven
en het denken van -1 op een schaal van 1 tot 10 is
al genoeg gebleken het zijn een fris eindje op weg
naar hét zijn te kunnen brengen. Zodat het hele "ik
denk, dus ik ben"-gedoe eigenlijk tot een tamelijk
doods jukje is verworden waaronder het niet áltijd
goed toeven is, of in ieder geval niet geheel en al
tot in perfectie, al wordt dat, om eerlijk te zijn, ook
niet gevraagd als voorwaarde voor het zijn in het
denken.

Het is bekend; zijn kan net zo goed in alle ongeluk
zich manifesteren als in alle geluk, wat dat betreft
hoef je daar zowaar geen seconde over na te denk-
en en het alleen vet te beleven in dat zijn zonder...

Enfin, waarom die zin zich in mij schreef blijft mij
een danig raadsel nogal fel stekend in de twijfel
of ik het uiteindelijk wel gedacht heb. Drinken na-
melijk is niet my first cup of tea en al zeker niet
my last bakje tot fijn zijn. Dit gezegd hebbende
en ik dus eigenlijk wel met de hierboven opgegooi-
de bubs klaar ben zonder de genoemde twijfel op
te hebben kunnen lossen zullen we dit thematische
gestamel maar laten rusten onder een dikke laag
beslist in te laten slapen 'ergo sum' om zo tot het
beest van deze brief te komen. Ik moet u namelijk
bekennen dat mijn ZIJN zo langzamerhand tot een
fiks overzijntje is verworden alwaarin ik lig te spar-
telen als was ik een troubadour met een vracht aan
veel te veel liedjes in het hoofd zodat er alleen nog,
weliswaar zo nu en dan op filosofische basis, woord-
scheeltjes uit het lichaam zich willen spontaniseren.

Scheeltjes als:

Nummergedoe

vijfenvijftig deuren geschilderd
in de kleur -5 de 25 schilders
kregen hiervoor geen loon zo
dat twee ervan nogal stierven
voor hun 79 verjaardagen die
heus altijd wel door 180 - 18
mensen werden bezocht hun
gsm met ongeheim nummer
werd verloot onder al de over-
gebleven aanwezige uitvaart-
bezoekers die heel erg hun
best gingen doen deze gsm-
loting te ontlopen want gebeld
worden op 'n gsm die behoort
aan een dode schilder is mis-
schien leuk op een begravenis
maar in de supermarkt achter
een karretje volgeladen met
leeftocht na de trilringtoon te
zeggen dat je werkelijk niet
de dode bent die men gsm-de
het beneemt je toch de eetlust


Welnu, voldoende reden zou je zowaar zeggen om
deze brief hierbij te beëindigen. Maar dat gaat toch
tegen mijn gevoel van al het perfect zijn in. En daar
gevoel nogal eens het denken overwelmt moet er
welzeker heel straf doorgedaan met al het doende
om het zijn toch hét zijn te laten worden dus zal er
hier beslist een iets van doorzeggen moeten plaats-
vinden, al is het bijvoorbeeld maar over een in deze
tijd nogal oplaaiend onderwerp als de erg moeizame
acceptatie in Nederland van immigranten die in al te
vreemde kleding ons landje binnen komen.

Want wat nou moeizaam?

Al honderden jaren is er een jaarlijks terrugkomende
stoombootimmigrant, gekleed in een vreemd kloffie,
die we met alle open armen die we bij elkaar kunnen
scharrelen ontvangen.

Al honderden jaren!

En dit jaar dus ook in Schiedam!

Iets waarmee Schiedam heel blij is, ja er zelfs trots
op is (ook een stukje zijn zeg maar, waaraan geen
enkel of heel weinig denken vooraf is gegaan om
het toch een voor Schiedam fijn zijn te laten worden)
en er dus niks van het genoemde moeizame nog te
bespeuren valt. Erger, heel de stad gonst al maanden
van de initiatieven ter beslist goed laten lukken van
de ontvangst van die stoombootbinnenloper die zijn
liefdadigheidszaak middels dubieuze banden eerlijk
gezegd toch ook danig gelieerd heeft aan 'etalage-
geboefte' waarvan met een kerkbereid hart gerust
kan gezegd dat zij het zijn in ieder geval danig dol
verzijnen. Al ontwaren kinderen daar nog geen notie
van. Die hebben alleen nog maar enorm grote kado-
heb-ogen in hun van opzweep erg moeie bolletjes
staan. Heb-ogen waarin al de ouders vol machteloze
overgave aan stoombootovermacht zich mogen laten
verdrinken met ware zijnsverachting stevig weggemof-
feld in een algemeen geldende en nu nog eens extra
opgepoetste kinderliefde waarbij het 'etalagegeboef-
te'  heel wel baat heeft. Zie de miljoenen schoenen
die 's avonds braaf en verwachtingsvol bij een of an-
dere brandhaard worden gezet met alle gevolgen van
dien, want vol verwachting kan de slaap mooi even
niet worden gevat omdat er een stevig aantal koters
is dat ondanks die vreugdevolle verwachting nachten-
lang helst over of er toch niet de roe van een van die
mal geklede boosPieten is verdiend zodat er uiteinde-
lijk met een lijf vol twijfel, van al die nachtangst, in de
vroege morgen naar de 's avonds o zo graag gezette
schoenen wordt geschuifld om om om... Kortom, hoezo
nu toch dat zo moeilijk aanvaarden van al die vreemde
kloffies?

"Ik ben, dus ik drink"

Misschien moet ik het toch eens in mijn zijn toelaten?



                                                                     Eerdere brieven

Tafelbeelden (17)

SAGE                              Onzeker lichaam                                2009




Tafelbeelden 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 -
          
                   11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 -